Aan de overkant van het kanaal

cameraHet afgelopen halve jaar van mijn studie heb ik doorgebracht in Engeland. In Hastings om precies te zijn. Aan Brighton University volgde ik de vakken Television Journalism en Documentary production. Ik heb ontzettend veel geleerd en heb mijn liefde voor televisiejournalistiek ontdekt. Dit komt mede door het enthousiasme van mijn lerares en mijn medestudenten.

Bij het vak Television Journalism maakten we elke donderdag en vrijdag ons eigen programma: Brighton Broadcaster News. Om 9 uur startte de vergadering en om 4 uur was de uitzending van ons nieuwsprogramma. Het is heel leerzaam om dit hele proces structureel te doen.

Local Elections in Hastings

Op 5 mei waren de “Local Elections” in Engeland. Dat kun je vergelijken met de gemeenteraadsverkiezingen in Nederland. Samen met de studiegenoot woonde ik de uitslag van deze verkiezingen bij, tot diep in de nacht. Voor onze uitzending maakten wij het onderstaande item. Daarnaast mocht ik live in de studio vertellen over de verschillen tussen Nederland en Engeland op het gebied van de locale verkiezingen.

Friday 13th

Tijdens onze laatste “Newsday” mochten we naast serieuze items, ook entertainment aanleveren voor onze uitzending. Als beloning voor het harde werk. Toevallig was onze laatste uitzending op vrijdag de dertiende. Samen met een klasgenoot maakte ik onderstaand item over deze pechdag. We vroegen de lokale bevolking van Hastings of zij bang zijn voor vrijdag de dertiende. Natuurlijk is het een item met een knipoog.

 

Advertenties

Announcement

Mijn voorliefde voor Engeland ontstond in groep zeven van de basisschool, negen jaar geleden. Bij ons op school was ‘keuzewerk’ een vast onderdeel van de week ( tevens een van mijn favoriete delen van de week). Daarbij was het de bedoeling dat je een informatief verhaal moest vertellen over een persoon, een land, een sport; noem maar op. Eigenlijk was er niets wat niet goed was.  20151104_184104

Negen jaar geleden leerde ik Engeland kennen dankzij ‘keuzewerk’. Ik vermeldde vooral veel basisdingen over Engeland; de taal, de hoofdstad en hoe de vlag er uit zag. Uiteraard konden foto’s van het land over zee niet ontbreken bij mijn verslag. Ik printte foto’s van de Tower Bridge, de Tower of London, de Big Ben en de Engelse vlag. Vanaf dat moment was Engeland ‘mijn favoriete land’.

20151104_184151Natuurlijk vertelde ik thuis hoe geweldig ik Engeland vond. Ondanks dat ik er nog nooit was geweest. Ik wilde daarom ook heel graag naar Great Britain toe, maar wel op een bijzonder moment. Mijn moeder kondigde aan dat we wel naar Engeland (Londen) konden gaan als ik zou slagen voor de middelbare school (wat nog veel te lang duurde voor mijn gevoel).

En zo geschiedde. Afgelopen juni, twee jaar na het behalen van mijn havo-diploma, reisden mijn ouders en ik af naar Londen. Londen. Voor mij klinkt het nog steeds als een magisch woord. Na mijn citytrip ben ik nog enthousiaster geworden over de stad. Ik houd van de mensen in Engeland. Ik ben gek op het Britse accent.

Op de laatste avond zaten we op een terrasje dicht bij ons Bed&Breakfast (zonder breakfast). Een man zat samen met zijn vrouw achter ons aan een nét iets grotere tafel dan dat wij aan zaten en hij vroeg of we wilden ruilen omdat wij met z’n drieën waren. Wij vertelden ze dat het niet nodig was en we kwamen met de geboren en getogen Londenaren aan de praat. Uiteindelijk  trakteerden zij ons op een shotje dat zij ‘pancake’ noemden. Ik zie Nederlanders dat nog niet doen hoor, een shotje trakteren aan een onbekende.

Een and20150617_110847ere reden dat Londen ‘echt helemaal de bom is’, is de skyline van de stad. Ik heb de New York skyline gezien, die is echt verbluffend. Maar, ook de skyline van Londen komt absoluut in de top 10 van de mooiste dingen die ik heb gezien in mijn leven. Natuurlijk kunnen de Tower Bridge, de Big Ben (die je eigenlijk Wesminster Tower moet noemen) en de Tower of Londen niet ontbreken aan het totaalplaatje van mooie creaties in de hoofdstad van Engeland. Ik ben gek op de Londense architectuur (nooit gedacht dat ik dat
woord ooit zou gebruiken).

En… laat het nou nét zo zijn dat ik vanaf februari mag studeren in mijn ‘favoriete’ land. EEN HALF JAAR LANG. Verblijven in Engeland. In Hastings. Aan de kust. Aan zee. Ja, mijn hart gaat sneller kloppen als ik er aan denk. Over 95 dagen begint mijn semester in Hastings. Brighton University geeft me de kans om de wereld van het maken van documentaires te ontdekken. Ik kijk onwijs uit naar deze nieuwe 20150616_192124uitdaging.

Ik kijk er ook heel erg naar uit om slechts anderhalf uur te moeten reizen naar Londen. Anderhalf uur. Dat is net zo ver als van mijn pittoreske dorpje naar Zwolle, naar het Windesheim. Daarom zullen welverdiende (!) reisjes naar Londen het aankomende half jaar zeker niet ontbreken.