“Fuck de koning”

“Fuck de Koning”, drie kleine woorden niet groter dan twee lettergrepen. Als je ze los van elkaar zet hebben de woorden geen beledigende betekenis. Ook wanneer je zou zeggen “koning de fuck” zou men er zich niks van aantrekken. Wanneer deze drie woorden echter in de eerstgenoemde volgorde gebruikt worden, is er ineens veel aan de hand.

Tijdens een protest tegen zwarte piet riep activist Abulkasim A.: “’Fuck de monarchie, fuck het koningshuis, fuck de koning, fuck de koningin”. Best een hele mond vol als je het mij vraagt. Volgens het OM zijn de woorden van A. majesteitsschennis. De activist overtreedt twee wetten: opzettelijke belediging van de koning. Hiervoor kan hij een mogelijke celstraf van vijf jaar opgelegd krijgen of een geldboete van maximaal 20.250 euro. De andere wet die hij overtreedt is de belediging van de echtgenoot van de koning. Hiervoor kan hij vier jaar cel krijgen of een boete van maximaal 8100 euro.

Natuurlijk snap ik dat je niet alles kan maken hier in Nederland, er wordt hier al zoveel getolereerd. Maar iedereen mag een eigen mening hebben, zo ook de mening dat de monarchie afgeschaft moet worden. Eigenlijk gaat het hier dus om veel meer dan drie woorden en een activist die ze heeft geroepen. Het gaat hier om vrijheid van meningsuiting versus majesteitsschennis.

Daar komt nog bij dat de advocaat van A. beweert dat zijn cliënt het niet perse op Willem-Alexander gemunt heeft en dat hij met zijn kreet bedoelde “weg met het koningshuis”. Dat scheelt alweer, misschien nodigt Wim-Lex hem nu wel uit op de koffie om eens gezellig te babbelen met de activist die hem weg wil hebben.

Tevens denk ik: zou Willem-Alexander hier nou echt niet van kunnen slapen? Één van zijn burgers wil hem en de monarchie weg hebben. Één van de bijna zeventien miljoen inwoners heeft gezegd dat hij anti-monarch is. Er zijn heus wel mensen die vinden dat de koning zijn werk wél goed doet en dat ons land wél goed geregeerd wordt. Ik vind dat we hier met elkaar niet zo’n groot probleem van moeten maken. Er worden wel meer nare dingen gezegd in dit land. Als Wilders bijvoorbeeld weer een anti-Islam opmerking maakt, wordt hij ook niet vervolgd. Waarom zou de activist die de koning weg wil hebben dan wél vervolgd moeten worden?

Bron: NOS.nl
Geschreven voor: Open Deur Magazine 

Advertenties

Studiereis New York

Afgelopen week was ik in New York, The Big Apple, The City That Never Sleeps of hoe je het ook wil noemen. Alle clichés over deze stad zijn waar. Maar wat ik wel vind, is dat alleen de positieve punten van deze immense stad verteld worden. Negatieve punten zijn nauwelijks vindbaar op internet. Na deze week kan ik wel wat negatieve dingen opnoemen. Het stinkt er voortdurend, de wegen zijn onwijs slecht, er zijn heel veel zwervers en overal waar je komt staan straatverkopers om je dingen aan te smeren. Desalniettemin was het een geweldige week!

Zondag

Samen met Paul de Leeuw vlogen we de oceaan over, op naar Amerika. Na tig paspoortcontroles mochten we eindelijk voet zetten op het vaste land van de Verenigde Staten. Toen we na een uur rijden eindelijk bij ons hotel waren aangekomen, dat “Manhattan at Times Square hotel” heet en dus tussen Central Park en Times Square gevestigd is, besloten we om  na het inchecken wat te eten te scoren. Na anderhalf uur zoeken belandden we bij een “wat goedkoper” Italiaans restaurant, zo’n twintig minuten van Times Square af. We merkten meteen dat Amerikaanse mensen onwijs aardig zijn, er werd ons gevraagd hoe het  met ons ging, waar we vandaan kwamen en wat we kwamen doen in hun stad.

Maandag

Onze eerste afspraken stonden vandaag al op de planning; we gingen op bezoek bij Erik Mouthaan, correspondent van RTL in New York. Tevens zouden we een rondleiding krijgen door Brooklyn door Stijn Hustinx, Verenigde Staten correspondent voor Elsevier en AD. Maar voordat we naar het CBS Broadcast Center gingen om Mouthaan te ontmoeten, besloten we nog even op onderzoek uit te gaan met de metro. We gingen naar het grote station in New York, genaamd: Grand Central Terminal. Het station dat vaak in films voorkomt. We hadden daarna nog wat tijd over, we besloten deze tijd bovengronds door te brengen. Op zoek naar the St. Patrick’s Cathedral, dat was wat we gingen doen. Onderweg kwamen we nog een aantal mooie kerkjes tegen, New York staat er vol mee. Het was tijd om naar het CBS gebouw te lopen. Erik Mouthaan vertelde ons heel veel, hij verzorgd het nieuws voor RTL, niet alleen vanuit New York maar ook uit de rest van de Verenigde Staten. Ook maakt hij achtergrondverhalen, die niet perse op dezelfde dag uitgezonden moeten worden als dat hij ze heeft gemaakt. Volgens Mouthaan zijn ze “tijdloos”. Na ons bezoekje bij Mouthaan raceten we door naar Brooklyn, een half uurtje met de metro bij ons vandaan. Stijn Hustinx stond ons al op te wachten. Hij vertelde ons over zijn carrière, zijn vertrek naar New York en het feit dat hij New York deze zomer gaat verlaten omdat het te duur wordt voor hem als freelance journalist. Na een rondje door de wijk met Stijn was het tijd om weer naar Manhattan te gaan. Een rondje Times Square, wederom op zoek naar een leuk tentje om te eten. Uiteindelijk, na een uur gezocht te hebben, kwamen we uit bij de pizza hut. We kregen uiteindelijk een pizza met een doorsnee van ongeveer tien centimeter, daar konden we het mee doen.

Dinsdag

Een drukke dag voor de boeg. We begonnen met een bezoekje aan the Freedom Tower en Ground Zero. Onwijs indrukwekkend! Twee grote memorials voor de slachtoffers van de aanslagen van 9/11. Aansluitend gingen we naar the St. Paul’s Chapel, de kerk waar de hulpdiensten verbleven na de aanslagen van 2001. Erg indrukwekkend waren vooral de foto’s van de reddingswerkers die verzameld waren op een mooie tafel. Bovengronds gingen we op weg naar the ferry, die ons naar Liberty Island en Ellis Island zou vervoeren. Onderweg kwamen we Broadway en the Charging Bull van Wall Street tegen. Op de Ferry was the skyline van New York te bewonderen. Wat was dat mooi! Het was schitterend weer dus er konden heel mooie foto’s gemaakt worden. Het krioelde van de Chinezen op de ferry en op beide eilanden. Allemaal hadden ze camera’s, smartphones en selfie sticks in hun handen. Na onze sightseeing tocht was het voor ons tijd om nog een hightlight van New York te bekijken, The Brooklyn Bridge. We besloten, ondanks de blaren die we opgelopen hadden die dag, de brug over te lopen. We liepen van Manhattan naar Brooklyn, over de bijna twee kilometer lange brug. We hadden een prachtig uitzicht vanaf de brug over de East river. In de avond gingen we naar the Bronx. Niet zomaar, nee, we gingen naar een wedstrijd van de New York Yankees! De honkballers uit de Bronx speelden een wedstrijd tegen the Rays uit Saint Petersburg, Florida. Uiteindelijk wonnen de Yankees met 4-2. Helaas was het publiek niet zo uitbundig als bij voetbal hier in Nederland. Wanneer er door de speakers een yell klonk, zongen de aanhangers van de Yankees wel mee, maar wanneer de yell af was, was het weer stil in het stadion met een capaciteit van ruim vijftigduizend bezoekers.

Woensdag

Vandaag was onze “oplaaddag”. We gunden de blaren onder onze voeten rust voor de dag van morgen. We moesten noodgedwongen naar de Applestore die aan Central Park lag. Wat een immens grote winkel. Het krioelde er van de bezoekers en medewerkers. Als je naar de technische dienst wilde omdat je telefoon kapot was, moest je een afspraak maken. “Over een uur hebben we weer tijd, maak maar een afspraak voor over een uur”. Ongelooflijk. Na ons bezoekje aan the Applestore besloten we een ommetje te maken door Central Park onder het  motto: “nu we er toch zijn..”. Na ons rondje door Central Park gingen we door naar de Starbucks, die op elke hoek van de straat te vinden was. Ik persoonlijk had verwacht dat er op elke hoek van de straat een MC Donalds was, maar dat was totaal niet zo, het was de koffieketen Starbucks die om de tien meter gevestigd was. ’s Avonds zijn we uit eten geweest bij een Irish Pub in Manhattan. Ons eten was goddelijk (hete kip op een broodje met sla), maar onze bon was iets minder goddelijk. De fooi stond letterlijk op de bon vermeldt: vijftien dollar! Vandaar dat de serveersters ons het eten brachten met chagrijnige gezichten, ze kregen hun fooi toch wel!

Donderdag

D-day voor mij. Vandaag zou ik het Lincoln Memorial in Washington gaan bekijken. Maar voordat  we daar aan zouden komen, moesten we eerst vier uur in de bus zitten om in Washington D.C. te komen. Onderweg naar de bus werden we met onze neuzen op de feiten gedrukt. De zwervers van New York werden wakker, ze sliepen op kartonnendozen met te weinig kleren aan om het warm te hebben in de nacht. Onze busreis  richting Washington liep voorspoedig, de wifi in de bus maakte het draaglijk. De route die we vervolgens naar de ambassade liepen was werkelijk waar prachtig. Geen mensen op straat (wat in New York ondenkbaar is), schitterende huizen en heel mooie schoolgebouwen. Bij de ambassade leerden wij hoe zij Nederland vanuit Amerika promoten. Een mooi voorbeeld uit de praktijk van de afgelopen tijd: Washington maakte wiet legaal, de burgemeester van Washington verkondigde dat ondanks het legaliseren van wiet, Washington niet op Amsterdam zou gaan lijken. Dat pikte de ambassade niet, en ze maakten een infographic om de burgemeester de mond te doen snoeren. Natuurlijk hadden ze op allerlei mogelijke manieren contact proberen te zoeken met de burgemeester, toen dat niet lukte kwamen ze op de proppen met deze infograpic. De stunt van de Nederlandse ambassade ging de hele wereld over, heel gaaf! Daarna was het tijd om naar de NOS te gaan, ze hebben het mooi voor elkaar met alle Europese “NPO 1 zenders” bij elkaar in 1 gebouw. We werden ontvangen door Wouter Zwart en de president van de Verenigde Staten: Barack Obama. Ik moet er wel bij zeggen dat Obama helaas van karton was, maar het was leuk om hem even te zien. Wouter vertelde ons hoe druk hun schema wel niet was. Als zij op maandagochtend wakker worden en naar het kantoor vertrekken om zeven uur, lopen ze eigenlijk al 6 uur achter op Nederland. Wanneer het in Amerika namelijk zeven uur in de ochtend is, is het in Nederland al één uur in de middag. Tevens maken de NOS medewerkers in Washington niet alleen items voor NPO 1, ook nieuwsuur, jeugdjournaal, NOS langs de lijn en het radio 1 journaal worden bediend door hen. Op twintig minuten lopen van de NOS kwam ik het mooiste gebouw van Washington (en misschien wel van de VS tegen). Het Lincoln Memorial. De plek waar Martin Luther King zijn speach over the Civil Rights hield (I have a dream….). Kippenvel kreeg ik er van, wat indrukwekkend! Daarna raceten we door naar het Witte Huis. Helaas ging mijn theorie die ik al heel lang verkondigde niet op; Obama zou aan het grasmaaien zijn achter in de tuin en hij zou op de foto gaan met ons. Gelukkig had ik bij de NOS al een foto gemaakt van de kartonnen Obama, dan had ik toch  nog een foto van hem! We besloten om door te lopen naar the Capitol, de plek waar de Amerikaanse Senaat en het Huis van Afgevaardigden gevestigd is. Helaas zat the Capitol in de stijgers, maar we wilden het toch zien. Uiteindelijk bleek dat het nog heel ver lopen was en we weinig tijd hadden. We besloten om een taxi te nemen richting the Capitol. Met z’n zessen “boekten” we en Uber taxi. Een dikke Chevrolet auto stond binnen één minuut voor onze neus en deze reed ons naar the Capitol. In dezelfde straat kwamen we The U.S. Supreme Court tegen, het hoogste gerechtshof van de VS. Een schitterend gebouw! Toen was het de hoogste tijd om door te gaan naar Union Station, waar onze bus naar New York zou vertrekken. De terugreis duurde langer dan gepland, er was een ongeluk gebeurd en onze buschauffeur moest omrijden. We zouden eerst om kwart over twaalf aankomen in NYC, uiteindelijk werd dat kwart over één. Inmiddels waren we al 21 uur wakker en waren we toe aan ons bed.

Vrijdag

We gingen op zoek naar the Nike store. Natuurlijk dachten we met z’n allen dat het een onwijs grote shop zou zijn met onwijs veel schoenen. Fout gedacht. Als er dertig verschillende schoenen stonden, dan was het veel. Jammer. ’s Middags gingen we naar China Town en Little Italy. Het was fascinerend om te zien dat er twee stadjes (of eigenlijk landjes) in een grote stad zijn gevestigd. Nog fascinerender om te zien was dat, als je een straat overstak je van China Town in Little Italy terecht kwam, en er dus geen Chinees maar Italiaans gesproken werd aan de overkant. En dat door één straat over te steken. We besloten om daarna door te lopen naar Soho, het winkelgebied van New York. We deden een poging om sneakers te kopen bij de Adidas store, maar net als de Nike store was dit een complete flop. Wederom dertig verschillende sneakers en that’s it. Heel jammer. We liepen terug naar Little Italy omdat we wel zin hadden in een door Italianen gemaakte pasta. Eenmaal terug in ons hotel, keken we naar de beslissende wedstrijd voor the Brooklyn Nets (basketbal) in de beker. De wedstrijd ging helaas verloren, maar dat mocht de pret niet drukken. Een hotelkamer verder bouwden we een feestje, om ons verblijf in New York te vieren, met een biertje en een zoutje. Toen ons feestje goed en wel een uurtje bezig was werd er aan de deur geklopt, de beveiliging. Of wij op wilden houden met feesten, als hij nog een keer moest komen omdat we zoveel lawaai hadden dan moesten we het hotel verlaten. Dit namen we maar heel serieus en dropen af.

Zaterdag

We deden nog een poging om sneakers te shoppen in Soho. Na drie sneakerwinkels was het dan eindelijk raak: ik heb Puma’s gescoord! Vervolgens zijn we in de metro gestapt richting 42th street (Times Square) om souvenirs gaan shoppen voor het thuisfront. In de metro werd ik aangesproken door de man die naast me zat: “komen jullie uit Duitsland?” Een beetje jammer weer. Een tijd lang gepraat met deze onbekende man. Hij bleek ook uit Europa te komen, uit Macedonië om precies te zijn. Hij vertelde me dat hij rust vond in New York, wat ik me nauwelijks kan voorstellen. Toen we eenmaal souvenirs hadden gekocht liepen we voor de laatste keer over Times Square. We zagen naakte vrouwen, beschilderd met de Amerikaanse vlag op de foto gaan met mannen. Die vrouwen zijn niet helemaal goed wijs dachten wij. ’s Avonds gingen we naar Rockefeller Center om over New York uit te kijken. Om half acht gingen we naar boven en om tien uur gingen we weer naar beneden. We hebben New York langzaam donker zien worden, het was schitterend! Ik heb echt heel erg genoten.

Zondag

Onze laatste ochtend in New York. Lekker koffie gedronken in de Starbucks. Buiten raakte ik aan de praat met een verkoper van de hop on, hop off bus tickets. We praatten over New York en over Obama. Hij vond het een prachtige man. Toen ik aan hem vroeg wie de nieuwe president van de VS zou moeten worden volgens hem, kwam er een heel verhaal. Hij vond Hillary Clinton niks, zij had al te veel hoge functies gehad en kon het land echt niet regeren volgens hem. Voor Jeb Bush had hij al helemaal geen goed woord over, wanneer hij president wordt, gaat al het geld op aan oorlog verkondigde hij. Hij wist nog niet wie de nieuwe president moest gaan worden, aangezien nog niet bekend is wie er allemaal een gooi gaan doen naar het presidentschap. Ik zei dat wij een koning en koningin hadden. Maar dat wist hij al lang. Maxima, zei hij tegen me. Natuurlijk verbaasde het me niks dat hij wel eens van onze prachtige koningin gehoord had en niet zo snel op de naam van onze koning kon komen. Hij vertelde me dat de broer van de koning vorig jaar overleden was en dat de koning en koningin drie kinderen hadden. Ik was compleet onder de indruk. Nederland is dus een land met status in Amerika, anders kon deze vriendelijke verkoper dit mij niet allemaal vertellen. Om twaalf uur in de middag was het tijd voor de Bekerfinale van het Nederlandse voetbal, aangezien het in Nederland al 6 uur was en dus tijd voor de finale tussen PEC Zwolle en FC Groningen. We keken met een aantal Nederlanders in de lobby van het hotel naar het voetbal in Nederland. ’s Ochtends hadden we Chelsea al kampioen zien worden op de schermen in de lobby. Toen de wedstrijd 75 minuten oud was, was het voor ons tijd om te vertrekken naar het John F. Kennedy vliegveld. Het was een schitterende week met alleen maar hoogtepunten. New York, you were amazing!

Sightseeing New York and Washington D.C.

Een aantal kiekjes die ik in heb gemaak:

IMG_20150427_184318  29
IMG_20150428_234607  IMG_20150502_214846
10,1  13